Bemit (albo boehmit) – minerał z gromady wodorotlenków. główny składnik boksytów. Należy do minerałów rozpowszechnionych tylko w niektórych regionach Ziemi.
Nazwa pochodzi od nazwiska niemieckiego geologa i paleontologa J. Böhma.

Spis treści 1 Właściwości 2 Występowanie 3 Zastosowanie 4 Bibliografia 5 Zobacz też

Właściwości

• Wzór chemiczny: (γ-AlOOH) – wodorotlenek glinu
• Układ krystalograficzny: rombowy
• Twardość: 3
• Gęstość: 3,07
• Barwa: biały z odcieniem żółtawym, brunatny
• Rysa: biała
• Ciężar właściwy: γ = 3,1.
• Połysk: szklisty, perłowy na powierzchni łupliwości
• Łupliwość: ledwo widoczna , jednokierunkowa
• Przełam: nierówny, ziemisty
• Spójność: kruchy

Zazwyczaj tworzy niewielkie kryształy o pokroju płytkowym lub tabliczkowym najczęściej w szczelinach lub pustkach. Występuje w skupieniach zbitych, ziemistych, skrytokrystalicznych. Jest kruchy przeświecający. Minerał, produkt rozpadu nefelinu krystalizujący w układzie rombowym podobnie jak diaspor, lecz w odmiennej strukturze. Diasporu i bemitu nie można odróżnić za pomocą prostych metod.

Występowanie

Produkt wietrzenia zachodzącego w klimacie tropikalnym (wilgotnym i gorącym) lub wynik procesów hydrotermalnych. . Pospolity składnik boksytów, w których tworzy płytkowe kryształy o łupliwości wg (010) i laterytów. Występuje w utworach pegmatytowych i hydrotermalnych niskich temperatur.

Miejsca występowania: Francja, Włochy, Rosja – Ural, USA, Węgry.

Zastosowanie

• ważne źródło otrzymywania glinu
• bywa stosowany do otrzymywania materiałów ogniotrwałych

Bibliografia

• J.Parafiniuk – Minerały systematyczny katalog 2004 – TG”Spirifer” W-wa 2005
• A. Bolewski, A. Manecki – Mineralogia szczegółowa – Wyd. PAE W-wa 1993
• A. Bolewski – Mineralogia szczegółowa – Wyd. Geologiczne W-wa 1965
• W. Schumann – Minerały świata – O. Wyd. ”Alma – Press” 2003 r.

Zobacz też

diaspor, boksyt, lateryt.

• Galeria: [1]
• Artykuł: o bemicie